Wirtualne szkolenia wojskowe z wykorzystaniem symulacji stanowią globalny rynek, którego rozwój jest ściśle powiązany z programami modernizacji obronności na całym świecie. Kluczowi gracze, tacy jak Lockheed Martin i Thales Group, działają w wielu regionach, ułatwiając transfer technologii i dostarczanie specjalistycznych systemów szkoleniowych. Takie podejście minimalizuje potrzebę bezpośredniego handlu dużymi systemami fizycznymi.
Postępy w dziedzinie sztucznej inteligencji (AI), rzeczywistości wirtualnej (VR) i rozszerzonej (AR) oraz systemach haptycznych znacząco zwiększają realizm i immersję w wirtualnym szkoleniu wojskowym. Firmy takie jak CAE i Bohemia Interactive Simulations inwestują w badania i rozwój, aby tworzyć bardziej zaawansowane, adaptowalne i interoperacyjne platformy, zdolne do symulacji różnorodnych scenariuszy. Przyczynia się to do poprawy efektywności i skuteczności szkolenia.
Chociaż wirtualne szkolenia wojskowe nie są głównym obszarem zainteresowania w kontekście ESG (Environmental, Social, Governance) w takim stopniu jak przemysł ciężki, to jednak w sposób naturalny przyczyniają się do efektywności zasobów. Redukują potrzebę kosztownych ćwiczeń fizycznych, co przekłada się na mniejsze zużycie paliwa i niższy ślad środowiskowy. Stanowią tym samym zrównoważoną alternatywę dla powtarzalnych i ryzykownych operacji szkoleniowych.
Łańcuch dostaw dla wojskowych platform symulacyjnych obejmuje przede wszystkim rozwój specjalistycznego oprogramowania, wysokowydajny sprzęt komputerowy oraz zaawansowane technologie wyświetlania. Kluczowe dla deweloperów, takich jak Northrop Grumman i BAE Systems, jest pozyskiwanie komponentów od zaufanych dostawców oraz zapewnienie integracji cyberbezpieczeństwa.
Wartość rynku wirtualnych symulacji szkoleniowych dla wojska w 2025 roku szacowano na 13,87 miliarda dolarów. Przewiduje się, że rynek ten będzie rósł ze skumulowaną roczną stopą wzrostu (CAGR) na poziomie 4,93%. Ten trend ma utrzymać się do 2033 roku, napędzany rosnącymi globalnymi wydatkami na obronność i wdrażaniem nowych technologii. Zwiększone zapotrzebowanie wynika z potrzeby tworzenia opłacalnych, bezpiecznych i realistycznych środowisk szkoleniowych dla personelu wojskowego. Główne czynniki wzrostu to szybki postęp technologiczny, zmieniające się krajobrazy geopolityczne wymagające zaawansowanej gotowości oraz możliwość symulowania złożonych scenariuszy, które nie są wykonalne w rzeczywistych ćwiczeniach.
