U.S. Army War College (USAWC) od 1914 roku rozwija gry wojenne jako narzędzie do praktykowania konstrukcji kampanii w sytuacjach kryzysowych. Tradycyjne gry często charakteryzują się sztywnymi zasadami, co prowadzi do nadmiernej abstrakcji scenariusza i skupienia na opanowaniu reguł zamiast na celach edukacyjnych.
W lutym 2024 roku Derek Martin i John Nagl przedstawili wyniki zastosowania gier wojennych w kursie China Integrated Course (CIC). W roku akademickim 2026 niektóre seminaria eksperymentowały z prostszymi ćwiczeniami stołowymi, wykorzystując duże modele językowe (LLM) do przyspieszenia procesu adjudykacji. Zespół badawczy, inspirując się pruskimi grami wojennymi z początku XIX wieku, zastosował sztuczną inteligencję (AI) do generowania szczegółowych odpowiedzi na działania studentów. Pozwoliło to studentom skupić się na tworzeniu planów operacyjnych, a wykładowcy uznali grę za sukces.
Problem równoważenia realizmu z prostotą ma swoje historyczne korzenie. Pruski porucznik von Reisswitz stworzył grę „Kriegsspiel”, która, choć popularna, była krytykowana za skomplikowane zasady. W odpowiedzi powstała koncepcja „Free Kriegsspiel”, która uprościła system, opierając się na ekspertyzie dyrektorów gry w ocenie wyników ruchów.
