Armia Stanów Zjednoczonych odchodzi od dwudziestoletniego skupienia na operacjach przeciwpartyzanckich na rzecz przygotowań do działań bojowych na wielką skalę. W tym procesie wykorzystywane są gry wojenne (wargaming), które pozwalają na eksperymentowanie, analizowanie wyników oraz identyfikowanie potencjalnych ryzyk w przyszłym środowisku operacyjnym. Pierwsze zastosowanie wargamingu w amerykańskich siłach lądowych miało miejsce w 1867 roku.
Współczesny wargaming opiera się na podejściu naukowym i ramach analitycznych takich jak Cykl Strategiczny (Caffrey Loop), w którym teoria przechodzi w doktrynę, plan, a następnie w fazę wykonawczą, jaką stanowią same gry. Głównymi komponentami są siły własne (niebieskie), przeciwnik (czerwone) oraz niezależna komórka sędziowska (biała). Choć wargaming nie jest symulacją ani narzędziem proroczym, pozwala testować hipotezy dotyczące przyszłych konfliktów – w tym wyzwań związanych z operacjami wielodomenowymi i rosnącą transparentnością współczesnego pola walki, która według przewidywań osiągnie pełny poziom do 2040 roku.
