Koniec unikalnego zaplecza taktyczno-szkoleniowego
Obecność samolotów A-10 w bazie Nellis rozpoczęła się w 1977 roku. Przez niemal pół wieku obiekt ten pełnił funkcję kluczowego centrum testowego oraz ośrodka rozwoju awioniki, oprogramowania i uzbrojenia precyzyjnego dla popularnych Warthogów. Istotnym elementem tego systemu była 66. Eskadra Uzbrojenia (66th Weapons Squadron) działająca w strukturach U.S. Air Force Weapons School, która w ramach około 100 kursów wyszkoliła ponad 300 oficera-instruktorów uzbrojenia A-10. Zamknięcie tego programu oznacza koniec dedykowanego ekosystemu szkoleniowego stworzonego wokół maszyny zaprojektowanej ściśle do zadań bliskiego wsparcia.
Rozproszenie misji na platformy wielozadaniowe
W ramach nowej doktryny Siły Powietrzne USA dążą do przeniesienia unikalnych doświadczeń z zakresu bliskiego wsparcia (CAS) oraz bojowego poszukiwania i ratownictwa na floty samolotów wielozadaniowych czwartej i piątej generacji – F-15, F-16 oraz F-35. Dowódca 66. Eskadry Uzbrojenia, ppłk Ridge Flick, podkreślił, że celem jest utrzymanie kultury taktycznej A-10 poprzez angażowanie pilotów innych platform w realizację tych wymagających zadań.
Przekazanie personelu i wątpliwości środowiska
Przejście na nowe platformy obejmuje nie tylko pilotów, ale także personel naziemny. Mechanicy i technicy z 757. Eskadry Obsługi Technicznej (757th AMXS), zajmujący się dotąd A-10, są stopniowo przenoszeni do jednostek obsługujących samoloty F-35 i F-16.
Zmiana ta budzi jednak powszechne wątpliwości wśród części ekspertów branżowych. Wskazują oni, że rozproszenie wiedzy eksperckiej i likwidacja wyspecjalizowanego zaplecza szkoleniowego A-10 może negatywnie wpłynąć na realne zdolności wykonywania misji bliskiego wsparcia oraz osłony operacji ratowniczych, a ponowne odtworzenie tego typu struktury w przyszłości byłoby niezwykle trudne i kosztowne.
