Global 21, przeprowadzona na potrzeby dowódcy Floty Pacyfiku USA, była największą i najbardziej zaawansowaną grą wojenną w historii U.S. Naval War College. Wzięło w niej udział ponad 700 osób, a rozgrywka trwała dziewięć dni po 20 godzin. Modelowanie i symulacja wspierały rozstrzyganie wyników działań bojowych.

Po raz pierwszy w dużej grze wykorzystano zestaw Virtual Wizard, który dzięki modelom jednostek i środowiska pomagał oceniać wykrywanie, lokalizowanie i śledzenie wybranych celów nawodnych. System pozwalał rozjemcom reagować na zmiany sytuacji wynikające z rozkazów graczy i zaplanowanych reakcji, a po grze przechowywał dane do raportowania i analizy. Testowano również system MAGE, opracowany przez Air Force Wargaming Institute, oraz duże modele językowe w sieci wykorzystywanej podczas gry.

Autorzy wskazują, że narzędzia te mogą zwiększać tempo i wartość analityczną gier, ale ich integracja napotyka trudności: systemy SI mogą nie wychwytywać znaczenia decyzji graczy ani odróżniać istotnych zdarzeń od szumu informacyjnego. Wymagają też większej infrastruktury komputerowej, wiedzy technicznej i eksperckiej, dodatkowego personelu oraz przestrzeni. Wnioski z Global 21 sugerują, że wdrożenie takich rozwiązań wymaga przemyślenia sposobu projektowania, obsługi, rozstrzygania i analizy gier wojennych.