W grze wspierającej dowództwo Floty Pacyfiku uczestniczyło ponad 700 osób. Rozgrywka trwała przez dziewięć dni, po 20 godzin dziennie. Po raz pierwszy w dużym wargame’ie wykorzystano zestaw Virtual Wizard, który wspierał rozstrzyganie procesu wykrywania, namierzania i śledzenia części jednostek nawodnych. Pozwalał też uwzględniać zmiany sytuacji na morzu wynikające z decyzji i rozkazów graczy, a po zakończeniu gry przechowywał dane do raportowania i analiz.

Organizatorzy testowali również system Multi-Agent Generative Engine (MAGE), opracowany przez Air Force Wargaming Institute. Analizował on strumienie danych z gry i pomagał wskazywać ustalenia związane z jej celami oraz pytaniami badawczymi; wyniki zestawiono z analizami przygotowanymi przez ludzi. Do analizy danych użyto także dużych modeli językowych działających w sieci wykorzystywanej podczas gry.

Integracja tych narzędzi wymagała większej infrastruktury obliczeniowej, specjalistycznej wiedzy technicznej i merytorycznej, dodatkowego personelu oraz przestrzeni. Autorzy zwracają też uwagę, że zaawansowane symulacje mogą wymuszać częstsze rozstrzyganie działań, a systemy SI mogą mieć trudność z oceną znaczenia decyzji graczy i oddzieleniem kluczowych zdarzeń od szumu informacyjnego. Wnioski z Global 21 wskazują, że wdrożenie takich rozwiązań wpływa na projektowanie, obsadę, prowadzenie i analizę gier wojennych.