Program, nazwany Collective Training Transformation Programme, będzie realizowany przez konsorcjum Omnia Training, kierowane przez Raytheon UK. Centralnym punktem jest Laboratorium Bojowe, które integruje sztuczną inteligencję, analitykę danych, symulacje oraz systemy rzeczywiste w celu oceny operacji, identyfikacji wzorców i monitorowania wydajności. System ma wspierać szkolenia dla zespołów od 100 do 50 000 żołnierzy, z roczną przepustowością do 60 000 osób. Jego głównym celem jest przekształcanie doświadczeń z pola walki i ćwiczeń w powtarzalne zmiany w procesie szkolenia, stanowiąc system uczenia instytucjonalnego.
Pomimo zaawansowania technologicznego, pojawiają się pytania dotyczące przejrzystości i odpowiedzialności. Publiczne ogłoszenie kontraktu nie precyzuje, w jaki sposób instruktorzy będą mogli kwestionować oceny generowane przez AI, ani nie określa zasad audytu czy przenoszalności danych. Chociaż system koncentruje się na ocenie szkolenia i wsparciu decyzji, a nie na wyborze celów czy kontroli uzbrojenia, jego wpływ na doktrynę i gotowość bojową może być znaczący. Istnieje ryzyko, że modele analityczne będą premiować zachowania skuteczne jedynie w wąskich scenariuszach, co może prowadzić do fałszywego poczucia kompetencji. Brak jasnych procedur interpretacji i zatwierdzania wyników Laboratorium Bojowego stanowi wyzwanie zarówno proceduralne, jak i operacyjne.
Zamierzoną wartość systemu można ująć w czterostopniowej pętli: ćwiczenia generują obserwacje; analityka przekształca te obserwacje w sygnały wydajności; instruktorzy i dowódcy modyfikują szkolenie; a kolejne ćwiczenia weryfikują skuteczność wprowadzonych zmian. Wirtualne środowiska ułatwiają powtarzanie scenariuszy, podczas gdy ćwiczenia na żywo sprawdzają lekcje w warunkach fizycznych. Kluczowym wyzwaniem jest pomiar zbiorowej wydajności bez utraty kontekstu, zwłaszcza w ćwiczeniach angażujących dziesiątki tysięcy osób, gdzie liczy się komunikacja, logistyka, wywiad, synchronizacja i koordynacja między jednostkami.
