Nowa usługa szkolenia zbiorowego dla Brytyjskiej Armii wyraźnie wskazuje na kierunek rozwoju: odizolowane symulatory ustępują miejsca zintegrowanym środowiskom LVC (Live, Virtual, Constructive). Kontrakt o wartości 2 miliardów funtów, przyznany konsorcjum Omnia Training pod przewodnictwem Raytheon UK, ma zapewnić kompleksowe wsparcie szkoleniowe przez 15 lat. Program, znany jako ACTS (Army Collective Training Service), będzie wykorzystywał aktywności na żywo, symulacje, dane i zaawansowane analizy, umożliwiając szkolenie około 60 000 żołnierzy rocznie. Nie oznacza to jednak całkowitego przejścia na wirtualne metody, lecz przyjęcie modelu hybrydowego, w którym różne formy szkolenia współtworzą szerszy system.
Kluczową wartością jest efektywna integracja elementów LVC, co pozwala uczestnikom na trening w ramach większych i bardziej złożonych scenariuszy, niż mogłoby to zapewnić pojedyncze środowisko. Przykładowo, zespół piechoty może działać w środowisku immersyjnym, podczas gdy sztab, symulowane wsparcie i inni uczestnicy ćwiczeń współdziałają w tym samym wydarzeniu szkoleniowym. Szkolenie w walce w bliskim kontakcie (CQB) stawia unikalne wyzwania, takie jak ruch, orientacja broni, komunikacja, świadomość przestrzenna i szybkie podejmowanie decyzji. System treningowy musi umożliwiać instruktorom obserwację nie tylko podjętych decyzji, ale także sposobu poruszania się uczestników w środowisku.
Tradycyjne obiekty szkoleniowe pozostają istotne, jednak ich konfiguracja bywa kosztowna, a powtarzanie lub modyfikowanie scenariuszy może być czasochłonne. Szkolenie CQB z wykorzystaniem rzeczywistości mieszanej może stanowić uzupełniające środowisko, w którym zespoły ćwiczą procedury, napotykają powtarzalne sytuacje i analizują swoje działania, zanim przejdą do bardziej zasobożernych aktywności na żywo. W takim kontekście specjalistyczne systemy immersyjne wnoszą cenny wkład w architekturę LVC. Zamiast zastępować cały stos treningowy, mają one pełnić określoną funkcję szkoleniową i wymieniać informacje niezbędne dla instruktorów oraz szerszego ćwiczenia. Istotne jest zdefiniowanie pożądanych zachowań, decyzji lub wyników zespołu, które aktywność ma rozwijać lub oceniać. Zebrane dane, takie jak pozycja uczestnika, orientacja broni, decyzje o zaangażowaniu, czas, komunikacja czy obserwacje instruktora, powinny być meaningful i korelowane z innymi wydarzeniami w ramach ćwiczenia, wspierając analizę poakcyjną.
