Program Omnia, przewidziany na piętnaście lat, ma szkolić około 60 000 żołnierzy rocznie. W skład konsorcjum, oprócz Raytheon UK, wchodzą firmy Capita, Cervus, Rheinmetall UK i Skyral, wspierane przez 44 podmioty z szerszego łańcucha dostaw. Realizacja kontraktu ma stworzyć około 400 miejsc pracy, w tym 270 nowych, wykwalifikowanych stanowisk oraz 100 staży.
Inicjatywa ta obejmuje szeroki zakres działań, od dostarczania szkoleń, przez rozwój oprogramowania, integrację sprzętu, inżynierię danych, komunikację, modelowanie, aż po wsparcie techniczne. Szkolenie zbiorowe koncentruje się na współpracy formacji, a nie na indywidualnych zadaniach. Ćwiczenia mają symulować działania dowództw, sieci komunikacyjnych, pojazdów, artylerii, obrony powietrznej, systemów bezzałogowych, logistyki, wywiadu, walki elektronicznej oraz sił przeciwnika, generując dane do oceny wyników.
Omnia połączy aktywności prowadzone na poligonach z elementami wirtualnymi i konstruktywnymi, umożliwiając żołnierzom obsługującym rzeczywisty sprzęt trening u boku jednostek symulowanych. Dowództwa będą reagować na połączony obraz operacyjny, pochodzący z pozycji rzeczywistych, sił sterowanych komputerowo i platform wirtualnych. System wymaga ciągłej aktualizacji, aby odzwierciedlać zmieniające się cechy pojazdów, oprogramowanie radiostacji, nowe drony, ewolucję zagrożeń oraz modyfikacje uzbrojenia. To z kolei wymusza stały rozwój modeli terenu, platform, zachowań AI, scenariuszy, interfejsów i usług danych, z uwzględnieniem projektowania, weryfikacji, kontroli wersji i cyberbezpieczeństwa. Centralnym elementem pozostanie sprzęt fizyczny, taki jak oprzyrządowanie, bramy komunikacyjne, wyświetlacze czy urządzenia śledzące, które będą produkowane, instalowane i serwisowane.
Laboratorium bojowe AI będzie wspierać eksperymenty, a zaawansowana analityka pozwoli identyfikować opóźnienia w decyzjach dowodzenia, przeciążenia komunikacyjne czy luki w procesach. Aby zapewnić efektywną współpracę z różnymi dostawcami w ciągu 15 lat, program Omnia będzie wymagał wspólnych standardów danych i jasno określonych interfejsów, co ma kluczowe znaczenie dla przyszłej integracji i wymiany komponentów.
