Modyfikacja czołgu Abrams, przeprowadzona przez żołnierzy ze Szwadronu B, 3./4. Pułku Kawalerii, obejmuje cyfrowy kamuflaż w stylu Chińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej oraz atrapę zewnętrznych zbiorników paliwa umieszczonych z tyłu wieży. Celem tych zmian jest wizualne upodobnienie Abramsa do chińskiego czołgu Type 99, który jest kluczowym elementem wyposażenia PLA. Pojazd ten jest wykorzystywany w ramach szkolenia sił przeciwnika (OPFOR) podczas Podstawowego Kursu Oficerskiego Królewskiego Australijskiego Korpusu Pancernego (ROBC), którego kulminacją są ćwiczenia taktyczne, takie jak Tungsten Forge/Gauntlet Strike. Działania te mają miejsce w Szkole Broni Pancernej Australijskiej Armii w Puckapunyal, będącej centrum doskonałości w szkoleniu bojowym pojazdów opancerzonych.
Znaczenie i zastosowania symulacji
Wykorzystanie pojazdów-substytutów, które wizualnie odzwierciedlają platformy przeciwnika, jest powszechną praktyką w szkoleniach wojskowych. Ich głównym zadaniem jest zwiększenie realizmu ćwiczeń, co pozwala żołnierzom na doskonalenie umiejętności rozpoznawania celów, identyfikacji pojazdów oraz obserwacji pola walki w warunkach zbliżonych do rzeczywistych. Choć pojazdy te nie replikują dokładnych możliwości bojowych, mogą być wyposażone w systemy treningowe, takie jak laserowy system I-MILES, symulujące zdolności ogniowe i wrażliwość na trafienia. Warto zaznaczyć, że podobne metody stosuje Chińska Armia Ludowo-Wyzwoleńcza, która również wykorzystuje pojazdy-substytuty, np. ciężarówki imitujące systemy HIMARS, do szkolenia w zakresie potencjalnych zagrożeń ze strony sił zachodnich.
Decyzja o użyciu Abramsa jako pojazdu OPFOR jest znacząca, biorąc pod uwagę, że Australia niedawno rozpoczęła odbiór 75 nowych czołgów M1A2 SEPv3 w ramach programu modernizacji, po tym jak w 2021 roku zatwierdzono ich sprzedaż, a dostawy rozpoczęły się w 2024 roku. Wcześniej Australia przekazała Ukrainie 49 swoich starszych czołgów M1A1. Wykorzystanie czołgu pierwszej linii, takiego jak Abrams, w roli pojazdu-substytutu, świadczy o strategicznym priorytecie, jakim jest przygotowanie na wyzwania stawiane przez rozwijające się zdolności militarne Chin w regionie Indo-Pacyfiku. Tego typu rozwiązania treningowe oferują efektywny kosztowo sposób na wprowadzenie wizualnego realizmu do szkolenia, bez konieczności pozyskiwania i utrzymywania rzeczywistego sprzętu potencjalnego przeciwnika.